Zespół cieśni kanału nadgarstka - masowa choroba u stylistek rzęs?

25.09.2017 | Magda Komorowska

Co to jest?


Spędza sen z powiek fryzjerkom, muzykom, sekretarkom, ogrodnikom i oczywiście stylistkom rzęs!
O czym mowa? O jednej z najczęściej występujących chorób nerwów obwodowych kończyny górnej, czyli zespole cieśni kanału nadgarstka (ZCKN).

Choroba jest przebiegła i postępuje latami. Polega na występowaniu coraz liczniejszych i bardziej dokuczliwych objawów spowodowanych uciskiem nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka.
Sam kanał nadgarstka to przestrzeń, w której dużo się dzieje: mieści się w nim 9 ścięgien mięśni zginających palce, naczynia krwionośne, więzadła nadgarstka i oczywiście nerw pośrodkowy. Właśnie on jest najbardziej poszkodowany z całej tej rzeszy struktur: jest najcieńszy i zlokalizowany dokładnie po środku całej reszty.


Przyczyna


Ucisk na nerw pośrodkowy może pojawić się nagle, np. w wyniku urazu. Znacznie częściej jest to jednak choroba postępująca. Predysponującym czynnikiem do wystąpienia choroby jest przeciążenie nadgarstka, związane z charakterem wykonywanej pracy.  Miejscowy ucisk może zostać wywołany przez rutynowe czynności lub długoletnią pracę.

U stylistek rzęs jest to jedna z bardziej popularnych dolegliwości. Ręce podczas zabiegu przedłużania rzęs często pozostają w bezruchu, mocno trzymając obydwie pęsety. Precyzja pracy stylistki powoduje, że mikroruchy i mikronapięcia zaczynają przez lata narastać. Schematyczne powtarzanie czynności: wybranie rzęs z kasetki, naciśnięcie pęsety, przeniesienie jej nad głową klientki, dostrojenie własnego nadgarstka tak, by nie uciskać głowy klientki i wypuszczenie w odpowiednim momencie ucisku pęsety, powoduje ogromne przeciążenia. Wiadomo, nie tylko w samym nadgarstku. Zapewne nie jedna z Was odczuła napięcie w wyżej położonych strukturach: karku, barkach, czy ból głowy.


Objawy


ZCKN jest chorobą doskwierającą głownie kobietom, dlatego stylistki rzęs muszą się mieć szczególnie na baczności. Zbagatelizowanie pierwszych objawów może kosztować Cię utratą pracy i zdrowia.

Na samym początku występują drętwienia i mrowienia w nadgarstku i ręce. Czasem wystarczy „strzepnąć” dłoń i dać jej chwilę odpocząć, by wszystko wróciło do normy. Po latach jednak dochodzą kolejne objawy: ból ręki nasilający się w nocy lub nad ranem, wybudzający ze snu. Zaczynają się problemy z zapięciem małych guzików, utrzymaniu pęsety zaciśniętej przez dłuższy czas. Chwyt stopniowo osłabia się, może dojść do tego, że upuścisz na klientkę trzymaną pęsetę, gdyż ręce odmówią posłuszeństwa!

Objawy pojawiają się na palcu III i „rozchodzą” się na palce I, II, czasem IV. Nieleczony ZCKN może ostatecznie doprowadzić do zaników mięśni.


Rozpoznanie choroby


Wszystko zależy od tego do kogo trafisz najpierw. Musisz zrozumieć, że praca stylistki rzęs zawsze będzie wiązała się z przeciążeniami. Warto już na samym początku swojej kariery zawodowej oddać się w ręce zaufanego fizjoterapeuty, który dzięki regularnym wizytom będzie trzymał rękę na pulsie. Wykonując odpowiednie testy i badania manualne taki specjalista jest w stanie stwierdzić, czy jesteś w grupie ryzyka osób cierpiących na ZCKN. Jeśli pierwsze objawy choroby pojawią się, to fizjoterapeuta jest w stanie utrzymać Twoje życie na komfortowym poziomie przez wiele lat.

Trafiając od razu do ortopedy zostaniesz skierowana na badanie EMG (badanie przewodnictwa nerwowego i mięśniowego). Stanie się to jednak dopiero wtedy, gdy Twoje dolegliwości będą znacznie uciążliwe. Na samym początku choroby możesz otrzymać pomoc farmakologiczną, co niestety nie powstrzymuje choroby, a jedynie uśmierzy (ale w większości przypadków jednak nie) ból.


Leczenie


Nieoperacyjne metody leczenia obejmują:
• przede wszystkim regularne wizyty u fizjoterapeuty (najlepiej sprawdzają się techniki odbarczania nerwu, manipulacje nerwowe, igłowanie suche, kinesiology taping oraz masaż tkanek głębokich);
• odpowiednio dobrane przez fizjoterapeutę ćwiczenia obarczające nerw pośrodkowy wykonywane w domu;
• zakładanie na noc na nadgarstki unieruchomienia – ortezy;
• blokady, czyli zastrzyki z leków sterydowych

Często powyższe sposoby są wystarczające, by uporać się z dolegliwościami na długie lata. Jeśli objawy nie ustępują i występuje brak poprawy po leczeniu nieoperacyjnym należy zastanowić się nad bardziej radykalnym rozwiązaniem. Operacja polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka i zwiększeniu objętości kanału nadgarstka. Sama technika operacji jest ustalana indywidualnie przez chirurga. Cięcie wykonywane jest po stronie dłoniowej ręki lub nadgarstka.

Jako stylistka rzęs musisz pamiętać, że operacja powinna być dla Ciebie rozwiązaniem ostatecznym. Co prawda poprawa po zabiegu operacyjnym jest natychmiastowa lub objawy ustępują w kilkanaście miesięcy po zabiegu, ale musisz liczyć się z długotrwałą rehabilitacją i przerwą w pracy. Wiem, że nie każdy może sobie na to w dzisiejszych czasach pozwolić.

Ponadto niektóre objawy takie jak: drętwienie palców, czy zaniki mięśni mogą utrzymywać się po operacji do końca życia. Wtedy powrót do pracy jest w ogóle niemożliwy.

Jeśli czujesz, że opisany zespół cieśni kanału nadgarstka może dotyczyć Ciebie, koniecznie sprawdź czy jesteś w grupie ryzyka. Zapraszam do gabinetu fizjoterapeutycznego, tam profesjonaliści podpowiedzą co robić dalej i gdzie się kierować.

 

Artykuł pochodzi z czasopisma "Lash Me!" wydanie: 2/2017